Showing posts with label பதிவர் வட்டம். Show all posts
Showing posts with label பதிவர் வட்டம். Show all posts

Wednesday, January 5, 2011

கேபிள் சங்கரின் புதிய புத்தக வெளியீடு --படங்கள்


நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கிய "சுரேகா"

வரவேற்புரை ஓ.ஆர்.பி. ராஜா

சிறப்பு விருந்தனர்கள் திரு.மோகன்பாலு, இயக்குனர் சீனு ராமசாமி, திருமதி.பர்வீன் சுல்தானா.

புத்தக வெளியீடு

கதையை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக விமர்சித்து பேசிய திரு.மோகன் பாலு.
இந்த புத்தகத்தை இன்னும் படிக்கவில்லை, படித்துவிட்டு சங்கருக்கு கடிதம் எழுதுவேன் என்று பேசிய இயக்குனர் சீனு ராமசாமி.
வாழ்த்திப்பேசிய பேராசிரியை.

புத்தகத்தை அனைவருக்கும் பரிந்துரை செய்த அண்ணாச்சி ஆதிமூலகிருஷ்ணன் மற்றும் அண்ணன் அப்துல்லா, லக்கி லுக் யுவக்ருஷ்ணா.



நன்றியுரை எழுத்தாளர் கேபிள் சங்கர்.

மற்றும் அரங்கை நிறைத்த பதிவர்கள்




Saturday, August 7, 2010

பதிவுலகில் நான் கடவுள்....

1) வலைப்பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?
எறும்பு.
 
2) அந்தப் பெயர் தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?
இல்லை என்னை எல்லோரும் ராஜகோபால் என்று அழைப்பார்கள். தனிப்பட்ட காரணம் எதுவும் கிடையாது. பேசிக்கலி நான் ஒரு சோம்பேறி, எறும்புன்னு பேரு வச்சாவது கொஞ்சம் சுறுசுறுப்பு வருதான்னு சோதிச்சு பார்த்தேன். சட்டில இருந்தாதான் அகப்பைல வருமாம்.

3 )நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்துவைத்ததைப் பற்றி.
கொஞ்ச வருசங்களுக்கு முந்தி, பிரபல பதிவரான சாரு நிவேதாவின் தளத்தை மட்டும் வாசித்து மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தேன். அதில் ஒருநாள் ஜெயமோகனை கிண்டல் செய்து மடிப்பாக்கம் (லக்கி லுக் )தளத்தின் லிங்கை வெளியிட்டு இருந்தார். அப்படியே போய் தேடி தேடி டமில் பதிவுலகை கண்டு கொண்டேன். முன்பு ராஜகோபால் என்ற பெயரிலையே கமெண்ட் இட்டு கொண்டிருந்தேன் எறும்பு தளத்தை ஆரம்பிக்கும் வரை அதாவது உங்களுக்கு சனி திசை ஆரம்பிக்கும் வரை. 

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?
நிறைய கமெண்ட் இட்டேன். பதிவர் சந்திப்புக்கு செல்ல ஆரம்பித்தேன். எதையாவது கிறுக்கி பதிவேற்றியவுடன் சில பிரபல பதிவர்களுக்கு லிங்க் அனுப்புவது உண்டு. அது எந்த அளவுக்கு உதவியது என்று தெரியவில்லை. சுருக்கமாக எல்லாம் செய்தேன் உருப்படியாக எழுதுவதை தவிர.

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா? ஆம் என்றால் ஏன்?அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?
இல்லை .சில விசயங்களில் ரிஸ்க் எடுப்பது உண்டு. ஆனால் என் மனைவியும் என் பதிவை படிப்பதால் உயிருக்கு பயந்து இந்த ரிஸ்க் மட்டும் எடுப்பது இல்லை.

6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா அல்லது பதிவுகளின் மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா?
அப்படியே எழுதி பணம் சம்பாதிசுட்டாலும். நண்பர்களை சம்பாதிக்க மட்டும் எழுதுகிறேன்.

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்தனை வலைப்பதிவுகளுக்கு சொந்தக்காரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?
இப்போதைக்கு ஒண்ணுதான் இருக்கு. முன்பு ராம்சைதன்யா என்ற பெயரில் ப்ளாக் கடை ஆரம்பித்து ஸ்லோகங்கள், ஸ்தோத்திரங்கள் ஆகியவற்றை தமிழில் வெளியிட்டு கொண்டிருந்தேன். பிறகு தனியாக டீ ஆற்ற பயமாக இருந்ததால் அந்த கடையை மூடிவிட்டேன்.

8) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்கு கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?
கோபமா, பொறாமையா பதிவர்கள் மீதா?!. எல்லோருமே தெய்வங்கள். அந்த தெய்வங்களுடன் சேர்ந்து நானும் கடவுளாக முயற்சித்து கொண்டிருக்கிறேன். அகம் பிரம்மாஸ்மி.

10) கடைசியாக----விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய வேண்டிய அனைத்தையும் பற்றி கூறுங்கள்...
அனைத்தையும் கூறி, எல்லாத்தையும் நோட் பண்ணி வச்சுக்கிட்டு பின்னாடி நமக்குள்ள பிரச்சனை வந்தா சொற்சித்திரம் வரைவீங்க. அதுக்கு நான் ஆளு இல்லை.
பிம்பிளிகி பிளாப்பி. மாமா பிஸ்கோத்து.


***********

Monday, May 24, 2010

ஒரு பயணம்.. ஒரு பதிவர் சந்திப்பு..

இரண்டு நாள் பயணமாக சொந்த ஊருக்கு (அம்பாசமுத்திரம்) சென்று இருந்தேன்.

காட்சி ஒன்று :-
கோயம்பேடு செல்ல பில்லர் பஸ் ஸ்டாப்பில் நின்று இருந்தேன். ஊனமுற்ற ஒருவர் பைக் ஓட்டி வந்து கொண்டிருந்தார். கூடுதலாக இருச்சக்ரம் பொருத்தப்பட்ட ஹோண்டா ஆக்டிவா பைக். சிக்னலில் மஞ்சள் விளக்கு எரிந்ததும் அவர் வண்டியை நிறுத்த முயல, பின்புறம் வேகமாக வந்து கொண்டிருந்த கார் ஒன்று அவரை தட்டி தூக்கியது. பைக்கின் பின் சக்கரங்கள் காரின் மீது ஏறி நிற்க அவர் எழுந்திருக்க முடியாமல் கீழே கிடந்தார். நான் ஓடிச்சென்று அவரை தூக்க வேறு சிலரும் ஓடி வந்தார்கள். காரின் டிரைவரும் இறங்கி வந்தார். பைக்கில் விழுந்தவருக்கு லேசான காயம். உதவிக்கு வந்தவர்கள் அவரை ஆசுவாசப்படுத்தி தண்ணீர் அளித்து, அங்கங்கே நெளிந்திருந்த அவரின் வண்டியை தட்டி சரி செய்தார்கள். இவ்வளவு களேபரம் அருகே நடந்து கொண்டிருக்க, காரில் உள்ளே உட்கார்ந்திருந்த முதலாளி கீழே இறங்கி வரவே இல்லை. பயபுள்ள ஏசி காத்து வீணாகிடும்னு நினைச்சுதோ என்னமோ கார் கண்ணாடிய கூட கீழே இறக்கி பாக்கவே இல்லை.
  **$%$%&** (இந்த இடத்துல உங்களுக்கு பிடிச்ச கெட்ட வார்த்தைய போட்டுக்குங்க)
*****************************************
காட்சி இரண்டு :-
  **$%$%&** .இதுவும் கெட்ட வார்த்தை ஆனால் இடம் வேறு.பில்லரில் இருந்து கோயம்பேடு செல்லும் பேருந்தில், நீண்ட நேரமாக சில்லறை பாக்கி தராத நடத்துனரை சக பயணி ஒருவர் வாழ்த்தி கொண்டிருந்தார். வாழ்த்தை கேட்டு பூரித்துப்போன நடத்துனர், இவ்வளவு பேசுற மயிரான் ஒழுங்கா சில்லறை கொண்டு வந்தா கொறஞ்சு போயிருவியா? **$%$%&**  சில்லறை இருந்தா கொடுக்க மாட்டோமா என்று பதில் வாழ்த்தில் இறங்கினார். சற்றே மனம் தளராத பயணி நடத்துனரை விட்டு அரசாங்கத்தை வாழ்த்த ஆரம்பித்தார். ங்... டிக்கெட்டு முதல்ல  மூணு ரூபா இருந்தது அப்புறம் அஞ்சு ரூபாயா மாத்துனீங்க அப்புறம் ஸ்பெஷல் பஸ்சு, எக்ஸ்பிரஸ் பஸ்சு, ஏசி பஸ்சு இப்படிதான வருது.. குறைஞ்ச டிக்கெட்டுக்கு எங்க பஸ் வருது? உருபடமாட்டீங்கடா நீங்க **$%$%&**. உடனே நடத்துனர் அதை ஏண்டா இங்க கேக்குற, போய் அய்யாவ கேளு என்றார். இந்த உரையாடலை கவனித்து கொண்டிருந்த முன் சீட்டிலிருந்த இருவர் நானும் இன்னைக்கு தீபாவளி வந்திரும் நாளைக்கு வந்திரும்ன்னு பாக்கிறேன் அந்த நாள் வரவே மாட்டேங்குதே, என்றனர்.ஒருவேளை ரெம்ப படிச்சவங்க போலிருக்கு, நல்ல எண்ணம் வாழ்க வளமுடன் என்று வாழ்த்தி விட்டு இறங்கினேன்.
*****************************************

காட்சி மூன்று :-
வாழ்க வளமுடன். இது நண்பனின் திருமண மேடை. சின்ன வயசுலேர்ந்து என் கூட ஒண்ணா சுத்துன சேக்காளி. வெளியே இருக்கிறவன் உள்ள வரதுக்கு ஆவலாய் பறகிறதும், உள்ள இருக்கிறவன் வெளிய போக முட்டி மோதுற கல்யாணம்கிற மாய வட்டத்துல மாட்டிகிட்டான்.வாழ்த்திட்டு மேடைய விட்டு கீழே இறங்கும் போது ஒருத்தர் தயங்கி தயங்கி பேச வந்தார். என் பேரு முத்துகுமார், அப்பல்லோ கம்புயுடேர்ல மார்கெட்டிங் மானேஜரா இருக்கேன்.ஒருநாள் நெட்ல அம்பாசமுதிரம்னு தேடும்போது உங்க ப்ளாக் கிடச்சுது. அப்பலேர்ந்து உங்க ப்ளாக தொடர்ந்து படிச்சுட்டு வரேன்.உங்க பேர வச்சு தெருவில விசாரிச்சப்ப நீங்கதான்னு சொன்னங்க. உங்க அப்பா நீங்க கல்யாணத்துக்கு வரீங்கன்னு சொன்னங்க, அதான் உங்களை பாக்கலாம்னு வந்தேன். நம்ம ஊர்காரர் நம்ம ஊரபத்தி எழுதும் போது சந்தோசமா இருக்கு, தொடர்ந்து எழுதுங்க என்றார். சற்று நேரம் திகைத்துத்தான் நின்றேன்.மொக்கை போடுறதுக்கே இப்படியா. இப்படி நாப்பது பேரு (யோவ் ஒருத்தன் தான்யா சொன்னான்) வந்து சொல்லும் போது நல்லாத்தான் இருக்கு ஆனா எவ்வளவு முக்கினாலும் எழுத்துதான் வரமாடேங்குது.
*****************************************

காட்சி நான்கு :-
 போன தடவை அந்த பிரபலம் ஊருக்கு வந்த போதே பார்க்க முயற்சித்தேன். யோவ் ஒரே தலைவலியா இருக்கு, பிளைட்டுல வந்தனா ஜெட்லாக்கா இருக்கு, அப்புறம் நானே கூப்பிடுறேன் என்று பார்க்காமலே எஸ்கேப் ஆகிட்டார். அவர் பிரபல பதிவர் துபாய் ராஜா (நானே ஓரமா உட்காந்து டீ ஆத்திட்டு இருக்கேன் என்னபோய் ஏன்யா இப்படி). இந்த முறை கால் செய்யும் போது, வீட்ல நானும் என் பொண்ணும் தான் இருக்கோம். அவ தூங்குறா, என் மனைவி வேலைக்கு போயிருக்கா. சரி அண்ணாச்சி உங்களால இப்ப வரமுடியாது அப்ப நான் அங்க வரேன். அதுவா நான் சொல்றனே, நீங்க வரீங்களா, இம்.. சரி நான் கால் பண்றனே என்று இழுத்தார். சரி அண்ணாச்சி ஏதும் சந்தேகம் இருந்தா சாமி படத்துக்கு முன்னாடி பூ கட்டி போட்டு பாருங்க என்று போனை வைத்தேன். பின்பு ஒரு நாலஞ்சு போன் காலுக்கு பிறகு நான் பஸ் ஏற ஒரு மணி நேரம் இருக்கும் போது, அவரே என் வீட்டிற்கு வந்தார். அப்படியே ஆற்றங்கரைக்கு சென்று ஒரு போட்டோ சூட் (புவிஇயல் ரெம்ப முக்கியம், அடுத்த தலைமுறைக்கு இந்த ஆற காண்பிக்க). யோவ் எங்க ஊரு ஆற விட இங்க நல்லா இருக்குயா என்றார். அவரு ஊரை தாண்டி வர்ற அதே ஆறுதான்,அங்கு குளித்த பெண்களை பார்த்தபின் சொன்னாரா என்று தெரியவில்லை. பின்பு ஊருக்கு வந்திருந்த நாஞ்சில் ப்ரதாப்புக்கும்,( அண்ணன் கல்யாணத்தில் பெண் பார்த்த கதையை எழுதுவாரா)  கண்ணாவிற்கும் போன் செய்து பேசினோம். லேட்டாய் வந்த பாவத்திற்கு என்னையும் என் லக்கேஜையும் சென்னை செல்லும் பஸ்ஸில் ஏற்றி விட்டார்.


***********************

Saturday, March 20, 2010

லீனா மணிமேகலை, சாரு,பதிவர் அப்துல்லா - ஜூவீ பேட்டி

சும்மா ஒரு பொது அறிவுக்கு படிச்சு தெரிஞ்சுக்குங்க...

எப்படியும் கூகிள் உதவியுடன் தேடுவீங்க.. எதுக்கு சிரமம்.அந்த கவிதைய படிக்க ஆர்வம் உள்ளவர்கள் இங்கு செல்லவும். 

Thursday, February 25, 2010

பலாபட்டறை ஷங்கரின் Judjement day

 

 நானும் என் மனைவியும் இருபது வருடம் சந்தோசமாக இருந்தோம். பின்பு நாங்கள் சந்தித்து கொண்டோம். திருமணத்தை பற்றி நகைச்சுவையாக சொல்லும் வாசகம் அது. 
பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு சந்தோசமாக இருந்த ஒரு பெண், ஷங்கரை முதன் முதலாக சந்தித்து மணம்முடித்த நாள் நாளை (26-2-20 ?? ). 

ஷங்கர்,பிரபல பதிவர், கூடிய சீக்கிரம் மற்ற ரவுடி பதிவர்களுடன் ஜீப்பில் ஏற இருக்கும் திறமை படைத்தவர். அவரை இந்த நல்ல நாளில் வாழ்த்துவதோடு இந்த பத்து வருட காலம் அவருடைய மொக்கைகளை அவருடைய அழிச்சாட்டியங்களை தாங்கி, மிக பொறுமையாய் இருந்து அவருடன் வாழ்ந்து வரும் திருமதி ஷங்கருக்கு "கோல்டன் க்ளோப்" விருது வழங்க இந்த அரசாங்கத்துக்கு பரிந்துரை செய்கிறேன்.

வாழ்த்த வயதில்லை என்றாலும்  மனம் இருக்கின்ற  காரணத்தால் வாழ்க தம்பதியினர். வாழ்க வளமுடன்.

பின்குறிப்பு:-
புகைப்படம் ஷங்கரின் இணைய தளத்தில் இருந்து திருடப்பட்டது.இல்லற வாழ்கையில், இந்த பத்து ஆண்டுகளில் ஞானம் அடைந்துவிட்டதால் அதை கொண்டாடும் விதத்தில் நாளை ஷங்கர் பார்ட்டி அளிக்கிறார். கலந்து கொள்ள விருப்பம் உள்ளவர்கள் அவரை தொடர்பு கொள்ளவும்.







Monday, January 25, 2010

சாலையோரம் - தொடர் இடுகை..


இது ஒரு தொடர் இடுகை... அழைத்த விதூஷ் வித்யாவிற்கு நன்றி. இதே தலைப்பில் உள்ள பிறரின் இடுகைகள் இங்கே.

வித்யா
பலாபட்டறை
சந்தனமுல்லை
தீபா
சங்கவி

பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு சென்னை வந்த புதிதில் நான் வேலை பார்த்தது ஜெராக்ஸ் மெசின் சர்வீஸ் எஞ்சினியராக. என்னுடன் சேர்த்து அந்நிறுவனத்தில் ஒரு இருபது பேர் எஞ்சினியராக வேலை பார்த்தார்கள். ஒவ்வொருவருக்கும் சென்னை ஏரியாவை பிரித்து கொடுத்திருந்தார்கள். எனக்கு தலைமை செயலகம் மற்றும் எழிலகம் பகுதி. இதற்கு பக்கத்து ஏரியா எஞ்சினியரின் ஒத்துழைப்பும் தேவை. என்றாவது நான் விடுமுறை எடுத்தால், அவர் என்னுடைய பகுதியையும் சேர்த்து பார்த்து கொள்வார். இப்படிதான் எங்களுடைய நட்பு ஆரம்பித்தது. அவன் பெயர் சுந்தர். திருவல்லிக்கேணி பகுதி எஞ்சினீயர். இருவரும் சேர்ந்து சுத்தாத இடம் இல்லை. அடிக்காத பீர் இல்லை. வேலை முடிந்ததும் பைக்கை நேரே கொண்டு போய் ஸ்டெல்லா மாரிஸ் காலஜ் முன்னாடி நிறுத்தி அடிக்காத சைட்டு இல்லை. குடியும் கூத்துமாய் இருந்த வேலையில் சுந்தர் காதல் வயப்பட்டான். உங்களுக்கே தெரியும், ஒவ்வொரு ஜெராக்ஸ் கடையிலும் வயசு பெண்கள் இருக்ககூடிய சாத்தியகூறுகள் அதிகம். அப்படி ஒரு கடையில் இருந்த பெண்ணின் மேல் காதல்.ஆனால் சொல்ல தயக்கம். தண்ணி அடித்தால் புலம்பல் அதிகமாகிவிடும். நாளைக்கு எப்படியும் சொல்லிடுவேண்டா, என்பான். ஆனால் அது நிகழ்ந்ததே இல்லை. அந்த பெண்ணுக்கும் இவன் மேல் காதல் இருந்திருக்கக்கூடும். சில சமயம் அந்த பெண் வேலை பார்த்த ஜெராக்ஸ் மசினில் பிரச்சினை என்று பேஜர் ஒலிக்கும். வேண்டுமென்றே நான் போய் நிற்பேன். பிரச்சினை எதுவும் இருக்காது. அவர் வரலீங்களா என்று கேட்டு தலையை குனிந்து கொள்வாள். இந்த கண்ணாமூச்சி நீண்ட நாட்களுக்கு நீடித்தது. நான் சுந்தரிடம் அடிக்காத குறையாக சொல்ல சொல்லி வற்புறுத்த, சரிடா இந்த தீபாவளிக்கு ஊருக்கு போய்ட்டு வந்து கண்டிப்பா அவகிட்ட சொல்றேன். என்ன ஆனாலும் சரி, என்றான். நாளைக்கு மெசேஜ் அனுப்புவேன். என்னைய கொண்டு போய் ஸ்டேசன்ல விடனும். இந்த தடவை வீட்ல எல்லாருக்கும் டிரஸ் எடுத்திருக்கேன். மறக்காம நாளைக்கு வந்திரு. ஆனால் அடுத்த நாள் எனக்கு வாடிக்கையாளர்கள் அழைப்பு அதிகம் இருந்ததால் நான் போகவில்லை.

இரவு ஏழு மணிக்கு அலுவலகத்தில் இருந்து பேஜர் மெசேஜ். sundar met with an accident. seriously injured.admitted in KMC.அரசு பேருந்து ஓட்டுனர்கள் வேலை நிறுத்தம் செய்திருந்ததால் அரசாங்கம் தனியார் ஓட்டுனர்களை வைத்து பேருந்தை இயக்கிய நேரம் அது. ஹோட்டல் தாசப்ரகாஷ் தாண்டி, எக்மோருக்கு திரும்பும் மேம்பாலம் அருகே சுந்தரின் வாழ்வு சிதைக்கப்பட்டது. பைக்கை ஓட்டிச்சென்ற மற்றொரு நண்பருக்கு எந்த காயமும் இல்லை. ஆனா சுந்தருக்கு தலை பிளந்து விட்டது.

தலையில் பலமாக அடிபட்டதால் சுந்தர் கோமா நிலைக்கு சென்றுவிட்டான். அறை குறை உயிரோடு இருந்த அவன் உடலை வைத்து கே யம் சீயில் நிகழ்ந்த
பணப்பிடுங்கல்கள், காவல் நிலையத்தின் மூலம் தகவல் அறிந்து இந்த விபத்தை கேஸ் போட்டு காசாக்க நினைத்த தேங்காய் மூடி வக்கீல்கள், இவர்களை பற்றி தனியாக எழுதலாம். பின்பு அவனை வடபழனி விஜயா மருத்துவமனைக்கு மாற்றினார்கள். சில அறுவை சிகிச்சைக்கு பிறகு அவனை ஊருக்கு தூக்கி போனார்கள்.விபத்தை அருகில் இருந்து பார்தததினால் அதிர்ச்சி அடைந்த, பைக் ஓட்டிச்சென்ற நண்பருக்கு மன நல சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. சுந்தர், ஏறக்குறைய பத்து மாத கோமாவிற்கு பிறகு அவனுக்கு நினைவு வந்தது. ஒரு வருடம் கழித்து, சிகிச்சைக்காக அவனை சென்னை கூட்டி வந்திருந்தார்கள். சில விசயங்கள் தவிர எதுவும் அவனுக்கு நினைவில்லை. விபத்தில் இழந்திருந்த முன் பற்கள், நீண்ட நாட்கள் படுக்கையில் இருந்ததினால் குண்டாகி இருந்த அவன் உடல் அவனை அடையாளம் தெரியாமல் மாற்றி இருந்தது. அவன் அம்மா என்னை அவனுக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைக்க முயற்சித்தார்கள். என்னை தெரிந்த மாதிரி சிரித்து வைத்தான். அவன் கண்கள் எதையோ தேடுவதை போல அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. நான் சொன்ன நிறைய விஷயங்கள் அவன் நினைவுக்கு வரவே இல்லை. இதற்கு அவன் பேசாமல் இறந்திருக்கலாம் என்று நினைத்தேன். அடுத்த நாள் அவர்கள் ஊருக்கு போவதாய் கால் வந்தது. கண்டிப்பாக ஸ்டேஷன் வருகிறேன் என்று கூறி போகவில்லை.

அலுவலகத்தில் மாற்றல் வாங்கி வேறு பகுதிக்கு சென்று விட்டேன். அந்த பெண்ணையும் இன்று வரை சந்திக்கவே இல்லை.

பின் குறிப்பு : -

இதுவரை தொடர் இடுகை எழுதிய அனைவரும் சாலையில் அவர்கள் சந்தித்த, கேள்விப்பட்ட விபத்தை பற்றி எழுதி உள்ளார்கள்.கவனமாக இருக்க சொல்லி அறிவுறுத்துகிறார்கள். நான் எந்த அறிவுரையும் கூற போவதில்லை. காரணம் முதலாவதாக,நீங்கள் எப்படியும் அதை பின்பற்றபோவதில்லை, இரண்டாவது அனுபவங்கள் தரும் அறிவுரைதான் (சற்றே முகத்தில் அறைந்து கூறினாலும்) புரிய வைக்கும். நீண்ட வருடங்களாக என்னுள் இருந்த சம்பவம் தோழி வித்யாவின் அழைப்பால் இறக்கி வைத்துள்ளேன். அவருக்கு என் நன்றிகள் பல.
சுந்தர் பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது.






********************************************************************************

Thursday, January 21, 2010

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன்தான் காரணம்....

(படம் : பலா சங்கர்)

நேற்று சுவாமி ஓம்கார் சென்னைக்கு விஜயம் செய்தார். காந்தி சிலைக்கு அருகில் சிறிது நேரம் காத்திருக்க வேண்டி இருந்தது. வயதான ஒருவர், கதர் குல்லாய் போட்டிருந்தார். ஒருவனை கையை பிடித்து,பேரனாய் இருக்க வேண்டும், தள்ளாடி நடந்து வந்து காந்தியை பார்த்து கைகூப்பியபடி நீண்ட நேரம் நின்று கொண்டிருந்தார். தீவிர காந்தியவாதியாய் இருக்கும். போகும்பொழுது காந்தியை திரும்பி திரும்பி பார்த்தப்படி சென்றார். அவர் என்ன நினைத்திருப்பார் என்றே யோசித்து கொண்டிருந்ததால், பள்ளி சீருடையில் ஒருவன் கரம் பிடித்து நடந்த பெண், இறுக்கமான உடை அணிந்து காதலன் தோளில் சாய்ந்துகொண்டிருக்கும் பெண், சிரித்தபடி நடந்து கொண்டிருந்த கல்லூரிப்பெண்கள். இவர்களை பார்க்கவில்லை.

சரியாக ஆறு மணிக்கு சுவாமி ஓம்கார் அண்ணன் அப்துல்லாவுடன் வந்து சேர்ந்தார். சுத்தி நாலு பேரு நின்னுகிட்டு, சாமி வராரு வழி விடுங்க வழி விடுங்கன்னு சொல்லுவாங்கன்னு எதிர்பார்த்தேன். ஆனா சுவாமி ஓம்கார் ரெம்ப எளிமையா இருந்தார். அவரு ரெம்ப சிம்பிளா இருந்தாருன்னு நிறைய பேரு கேட்டாங்க.எந்த அளவுக்கு எளிமைனா அவரு ஒரே ஒரு பைஜாமா ஒரே ஒரு குர்தாதான் போட்ருந்தாரு, அந்த அளவுக்கு எளிமை. சிறு அறிமுகத்திற்கு பிறகு உட்கார்ந்து பேச இடம் தேடினோம். அருகில் ஒரு குழந்தை ஓடி வந்து சிரித்தது. பலாபட்டறை சங்கர், அது உங்களை பார்த்துதான் சிரிக்குது என்றார். அவரு குழந்தையை சொன்னாரா இல்ல அந்த குழந்தைக்கு அருகில் நின்றிருந்த இளம் பெண்ணை பற்றி சொன்னாரா என்று தெரியவில்லை. கேட்டால் என்னத்த கண்ணையா மாதிரி "நான் பொதுவா சொன்னேன்" என்றார்.

துளசி கோபால் எனக்கு பிறகு வந்து, பதிவர்களை காணாமல் ஜெட்லி சங்கருக்கு போன் செய்திருக்கிறார். சங்கர் எனது போன் நம்பரை குடுக்காமல், எறும்பு அங்கதான் நிக்கிறாரு பாருங்கன்னு சொல்லிருக்கிறார். பின்பு துளசி டீச்சர் என்னிடம், நீங்கதான் எறும்பான்னு நான் யாருகிட்ட போய் கேக்க முடியும் நீங்களே சொல்லுங்க என்றார், அப்பாவியாய்.அந்த காட்சியை நினைத்து பார்க்கவே சிரிப்பு வந்தது. நல்ல வேளை இவங்க பதிவர் பைத்தியகாரனை தேடலை.

தேடி இடம் பிடித்து மணலில் உட்கார்ந்த பிறகு கச்சேரி களை கட்டியது. எப்படி எழுத வந்திங்க என்று சுவாமி ஒம்காரை கேட்டதற்கு, எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் ஒரு முறை பதஞ்சலி யோகா சூத்திரம் பற்றி எழுதி இருந்தார். தலைப்ப மட்டும் பதஞ்சலி பேர போட்டுட்டு முழுசும் அவர் கருத்த எழுதி இருந்தாரு.( சுவாமிய போட்டு குடுத்தாச்சு ). அதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லாததனால அதுக்கு மறுப்பு தெரிவிச்சு பதஞ்சலி யோகா சூத்திரத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டி ஒரு அஞ்சு பக்கத்துக்கு கடிதம் எழுதினேன். ஜெயமோகன் கிட்ட இருந்து ரெண்டே வரில, உங்கள் கருத்துக்கள் நன்றாக இருந்தது என்று பதில் வந்தது. இதை ஏன் நீங்களே ஒரு வலைத்தளம் ஆரம்பிச்சு உங்க கருத்த சொல்லகூடாதுன்னு கேட்டிருந்தாரு. அதுல ஆரம்பிச்சதுதான் இந்த வலை தளம் என்றார்.ஆகவே சுவாமி ஓம்கார் எழுத வந்ததற்கு எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தான் காரணம் (பதிவு தலைப்பு). நான் ரெம்ப சீரியஸா, சாமி நீங்க ஜெய மோகனுக்கு எழுதுறதுக்கு பதிலா சாருக்கு இதே மாதிரி எழுதி இருந்தீங்கன்னா, சீக்கிரமே பிரபலம் ஆகி இருபீங்கள்ள என்றேன். சில பதிவர்கள் சத்தமாக சிரிக்க, சிலர் நமுட்டு சிரிப்பு சிரித்தனர். நான் என்ன அப்படி தப்பா கேட்டுட்டேன்.ஏன் அவர யாருமே புரிஞ்சிக்க மாட்டேன்கிறாங்க!!!!

சூபி ஞானிகள்,சித்தர்கள்,காசி என நீண்ட பேச்சு புகைப்படத்தில் முடிந்தது.

வீட்டிற்கு போகும் வழியில் நல்ல பசி , அண்ணன் கேபிள் சங்கர் இங்க ஒரு சின்ன கடைல தோசை நல்லா இருக்கும்னு ஒரு தெருக்குள் கூட்டிட்டு போனார். அது ரெம்ப ரெம்ப சின்ன கடை போலிருக்கு, எங்க ரெண்டு பேரு கண்ணுக்கும் அது தட்டுபடலை. இங்கதான்யா இருந்துச்சு, ஒரு வேளை மூடிடாங்களோ,தெரியலையே என்றார்.

வழக்கமா சாப்டற கடைல சாப்ட்டு வீட்டை அடைந்தேன்... இன்னிக்கு சுவாமிய பார்த்ததால வீடுபேறு அடைந்தேன்.


பின் குறிப்பு:- அவரோட தனியா வேற புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டேன்.என்னிக்காவது சுவாமி ஓம்கார் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஓம்கார் ஆகும் போது, அந்த படம் எனக்கு உபோயோகப்படும்.


*****************************************************************